Jesman

Korte verhalen en films van Jesse Dijksman

Categorie

columns

Nouri

Waarom voel ik me oprecht verdrietig over Nouri? Gisteren las ik het vreselijke nieuws over de getalenteerde en sympathieke voetballer van Ajax. Hersenen kapot, voetbalcarrière verdwenen en misschien zelfs onmogelijk om ooit nog een normaal leven te leiden. Droevig, tragisch,… Lees verder →

Wat Zou Jezus Doen

Elke ochtend als ik uit het station kom, staan ze daar. Meestal zijn het twee vrouwen, soms zijn het twee mannen. Nooit gemengd. Ze staan in de buurt van een glimmende display waar tijdschriften en boeken op staan. En altijd… Lees verder →

Afval

Ik hang het fietsslot aan mijn stuur en wil opstappen. Dan zie ik dat een van twee Marokkaanse jongens die net uit het uitzendbureau is gekomen een brief laat vallen als hij een stapel papieren uit zijn kontzak haalt. De… Lees verder →

De Hooligandoctrine

Vrijheid van meningsuiting (tussen dronken en doorgesnoven hooligans). 1 Je mag zeggen wat je wilt, maar als je tussen hooligans roept: ‘Alle hooligans zijn domme eikels’ krijg je klappen. De hooligans blijven strafbaar, maar je was zelf wel verantwoordelijk voor… Lees verder →

Geef Donald Trump een kans

‘Ik voel me niet zo prettig bij de nieuwe directeur van ons kinderdagverblijf.’ ‘Hoezo dan?’ ‘Hij liegt overal over, en als je hem daarmee confronteert, liegt hij nog meer. Hij heeft een paar vrouwen in hun kut gegrepen en doet… Lees verder →

Blok

Jullie blijven het doen. Elke keer weer beargumenteren jullie met vuur en feiten jullie mening. Scherp, soms ongenadig hard, soms mild en wijs en heel af en toe uit de bocht vliegend door waargenomen groot onrecht. En soms komen jullie… Lees verder →

Zwarte Piet

Mijn buurman belt aan. ‘Die coniferen in jouw tuin,’ zegt hij, ‘daar ben ik allergisch voor. Daarom heb ik altijd last van tranende ogen en een snotneus als ik in de tuin zit. Ik zou het heel fijn vinden als… Lees verder →

Slaven

Donderdagmiddag, zes uur. Ik wacht op de trein naar Leiden. Om me heen staan mensen die al jaren vijf dagen in de week op de dezelfde trein staan te wachten. Ze voeren handelingen uit die ze al honderden keren hebben… Lees verder →

Doetje

Ik hou van mensen. Ik weet het, ik ben een doetje, maar als ik een paar dagen aan het reizen ben, en jonge en oude mensen zie, dikke en dunne, kaalgeschoren en behoofddoekte, mensen met tatoeages en mensen met parelkettinkjes,… Lees verder →

Licht

In de Vlieger, winkel voor kunstenaarsbenodigdheden. Ik sta bij de kassa, heb net 100 mini-oogjes afgerekend en wacht geduldig op M. Ze heeft elastiekjes in verschillende kleuren en van een bepaalde lengte nodig, een paar vellen gekleurd papier, een groot… Lees verder →

Hier en Nu

Het voelt onwerkelijk om hier te zitten, achter het raam in de koffiebar. Heel lang heb ik inwendig afgegeven op de mensen die achter een laptop zitten in een openbare gelegenheid. Posers en wannabee´s vond ik ze. Doen alsof ze… Lees verder →

De Kampioen

Als begeleider mee op een weekje vakantie voor kinderen die normaal nooit op vakantie kunnen. Natuurlijk won ik de modeshow. Niet dat de jongens uit mijn tent zo’n mooi ensemble voor me hadden uitgekozen, drie jurken en twee rokjes moest… Lees verder →

Jip

‘Mooi geschreven,’ zegt de jongen. Hij kijkt naar me om vanachter de computer. ‘Beetje Jip en Janneke taal,’ zegt de jongen dan. ‘Ik ben ook een beetje een Jip,’ zeg ik, defensief. ‘Neenee,’ zegt de jongen, ‘ik bedoel dat het… Lees verder →

Verslaafd

Een idee voor een verhaal komt mijn hoofd binnen. Ik zie dat de trein elk moment het station kan binnenrijden, en besluit om het idee even te parkeren. Tijdens de treinreis heb ik alle tijd om het goed uit te… Lees verder →

Schrikken

‘Je zal schrikken,’ zegt ze, ‘zoveel als je op hem lijkt.’ Ik kijk mijn moeder verbaasd aan. Ik heb de foto’s van mijn vader gezien, kaal, vest en overhemd, strenge ogen. Mijn haar ligt dik krullend op mijn hoofd, ik… Lees verder →

Onafgewezen

Ik wil er niet over praten. Ik wil er niet over schrijven. En ik wil absoluut niet dat andere mensen dit te weten komen. Gisteren liet ik het weer gebeuren. Ik was fijn aan het dansen op muziek die bijna… Lees verder →

© 2017 Jesman — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑

%d bloggers liken dit: