Jesman

Korte verhalen en films van Jesse Dijksman

maand

november 2017

Ommekeer (1/20)

Henri maakte me wakker toen het nog donker was. Normaal gesproken kon ik zien hoe laat het precies was: mijn wekkerradio heeft heldere rode cijfers. Maar deze nacht was hij uit, net als al die andere dingen die nooit meer… Lees verder →

Kak

‘Kak de Fak,’ zegt mijn zoontje tijdens het spelen. ‘Hee, heej!’ zeg ik. Mijn vriendin kijkt hem aan. ‘Dat mag je niet zéggen!’ zegt ze. ‘Oh, mag ik dat niet zéggen?’ zegt mijn zoontje, ‘Dan ga ik het zingen. Kahaak… Lees verder →

Giftig

Achteraf gezien was het wel een beetje stom dat we allemaal tientallen jaren lang onze eigen grond en onszelf en onze kinderen vergiftigden. Het idee was dat we alleen ‘ongewenste’ planten en dieren verwijderden met de chemicaliën die we kochten,… Lees verder →

Sjouwen

‘Je bent een goede man,’ zegt ze, ‘Je vrouw zal blij met je zijn!’ Ik loop naast het frêle moedertje met de twee kleine kinderen dat met drie zware boodschappentassen en een kinderwagen uit de tram was gestapt. Ik draag… Lees verder →

Graaahaaahhhhhh!!!

‘Weet je wat ik voor muziek ik ècht leuk vind?’ De strak geklede BMW verkoper uit Brabant doet het handschoenkastje van de auto open, pakt de bovenste van een stapel zelf gebrande cd’s, doet deze in de ingebouwde cd-speler van… Lees verder →

#mestupid

Het was al donker toen ik met mijn grote sporttas over mijn schouder over straat liep door het provinciestadje. Er ging wel een bus van het station naar de wijk waar mijn moeder toen woonde, maar die ging maar eens… Lees verder →

Yogapedist

‘Ik ga vamiddag naaj de yogapedist,’ zegt het vierjarige meisje. Ze kijkt blij. ‘Naar de logopedist? Dat lijkt me een goed idee,’ zeg ik. Haar moeder lacht, gelukkig.

Hoe heet je eigenlijk?

‘Hoe heet je eigenlijk?’ vraag ik aan het meisje waarmee ik al een uur lang op het drukke huisfeestje aan het kletsen ben. ‘Ik heet Cokkie,’ zegt ze. Eén seconde ben ik stil. ‘Wat een kutnaam,’ zeg ik dan. Ze… Lees verder →

Vlug

De fietser valt half van zijn fiets als hij uit moet wijken voor de taxichauffeur die onverwacht afslaat. Boos stapt hij af. ‘Kan je niet uitkijken!’ roept hij naar de chauffeur. ‘Je fietst gewoon te hard!’ roept de chauffeur terug.

© 2018 Jesman — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑

%d bloggers liken dit: