Jesman

Korte verhalen en films van Jesse Dijksman

maand

maart 2017

Zwart Wit

‘Wat doe jij nou?!’ roept de jongen als hij naar het computerscherm kijkt van het meisje dat net als hij van Creoolse afkomst is. Dan kijkt hij naar het scherm van Hindoestaanse jongetje dat er naast zit. ‘Jij ook al!… Lees verder →

Uit

Fred legt het pasje van mijn elektronische deurslot op tafel neer. ‘Sorry,’ zegt hij en hij meent het. Ik begrijp het wel. Hij heeft sinds kort een baby en heeft vast de tijd en energie niet meer om mij vrijwillig… Lees verder →

Godfried

‘Ik heb het er uitgebreid over gehad met mijn familie en met mijn vrienden,’ zegt ze. ‘En ik heb besloten dat het beter is als we niet meer afspreken alleen, met zijn tweeën bedoel ik. Wel als er andere mensen… Lees verder →

Je moeder

‘Weet je wat ik doe? Weet je wat ik ga doen? Ik verkracht je moeder!’ schreeuwt de lange man tegen de kleine man. De lange man wordt in bedwang gehouden door een portier van het hotel waar ze voor staan…. Lees verder →

Snotneus

‘Dat is vies papa!’ Ik kijk naar links, waar mijn zoontje ligt. Hij is een uurtje geleden naast ons in bed gekropen, toen weer in slaap gevallen. Nu is hij wakker en kijkt met enige afschuw naar mij. Mijn vinger… Lees verder →

Plasje

Ik kijk de man achter de bar van het Chinese restaurant aan. ‘Kan ik ergens deze luier kwijt?’ vraag ik. ‘Er zit geen poep in hoor, alleen plas.’ De man knikt, pakt een van de zakjes die op een grote… Lees verder →

Bijdehand

Twee grote, kale mannen met bomberjacks en legerkistjes en tatoeages tot in hun nek voeren een heftige discussie waarbij ze driftig met hun handen zwaaien. Dichterbij: Twee dove mannen zijn geanimeerd met elkaar aan het praten.

Zwaargewicht

De jongen die me inwerkt in de lijmfabriek trekt de stalen kar met de enorme zak behangplakpoeder naar de weegschaal die in de vloer is ingebouwd, en ik duw. ‘Zo istie goed,’ zegt hij. Dan kijken we samen naar wat… Lees verder →

Oeps

Ze stapt de auto in een zucht diep als ze gaat zitten. ‘Hij zat tóch onderin de luiertas,’ zegt ze tegen mij en onze zoon van drie. ‘Wij hadden het er net over dat je je telefoon was vergeten,’ zeg… Lees verder →

Kutchinees

Ik woonde vroeger als een van de weinige Koreanen in een wijk vol Turken, Marokkanen, Surinamers, Antillianen en Nederlanders. Nou ja, Koreaan, geadopteerd. Wat ik mezelf eigenlijk moet noemen, weet ik niet. Koreaans uitziende blanke? Korekaaskop? Geen idee. Het was… Lees verder →

Gezeik

‘Geef je portemonnee!’ zegt de junk die zenuwachtig naar links en rechts kijkt. Ik weet niet wat ik nu moet doen. Dan vraag ik het maar, heel voorzichtig. ‘Mag ik misschien eerst even doorplassen en dan mijn piemel in mijn… Lees verder →

Vijf

Tientallen kinderen rennen langs de tafel. De school gaat uit, sommige kinderen verzamelen zich bij hun opvangjuf, anderen gaan naar hun ouders en een enkeling staat bij mijn tafel te wachten tot ik ze meeneem naar de les. Een van… Lees verder →

Nog ééntje dan.

‘Tsja,’ zegt ze, ‘Als je het echt zo lastig vindt om te bepalen waar onze, hoe zal ik het noemen, ‘relatie’ naartoe gaat, dan is het misschien maar beter als we er mee stoppen.’ Ik kijk nog steeds zo bedrukt… Lees verder →

Gelukkig géén Marokkanen

‘Het waren géén Marokkanen,’ zeg ik tegen de agent. ‘Dat weet ik zeker.’ De agent knikt en schrijft het op in zijn boekje. Achter hem zie ik de ambulance aan komen rijden. Geen zwaailichten of sirenes, geen haast. ‘Kan je… Lees verder →

© 2017 Jesman — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑

%d bloggers liken dit: